Mikið sem hátíðarnar eru dásamlegur tími, gæðastundir með fjölskyldunni eru alltaf kærkomnar. Áherslur okkar hafa lítið breyst í gegnum tíðina, best finnst okkur að fá sem flesta í mat og kaffi yfir hátíðarnar. Á síðari árum hefur fjölgað við matarborðið hjá okkur á aðfangadag, jóladag og annan í jólum – já hér eyðum við mörgum gæðastundum í eldhúsinu og við matarborðið og njótum. Ég reyni líka að vera meðvitaðri um það að einfalda hlutina frá ári til árs. Þetta segi ég um leið og ég veit að nú hnussa margir sem þekkja mig. Jafnvel skella upp úr, slá sér á lær, hnussa og kalla upp yfir sig „einfalda, suss, suss, þvílík vitleysa“. En ég segi það satt, ég byrja undirbúninginn fyrr, virkja fleiri með mér, skipti mér ekkert (sumir vilja kannski segja minna) af ákveðnum verkum og svona mætti lengi telja. En matseðillinn hefur sannarlega ekki orðið einfaldari með árunum, í ár voru 2 forréttir, 2 aðalréttir, 2 eftirréttir og svo kaffi, konfekt og smákökur með pökkunum á aðfangadagskvöld. Til stóð að hafa 3 aðalrétti, en því var breytt á síðustu stundu og þess í stað bætt við einum forrétti sem tengdasonurinn sá alfarið um. Held að allir hafi verið saddir og sælir þegar þeir gengu til hvílu seint aðfaranótt jóladags.
Seinni forrétturinn í ár var ákaflega góð humarsúpa, sem gerð var frá grunni. Humarskel, grænmeti, ferskar kryddjurtir og hvítvín mynda kraftmikið soðið. Þetta er ekki fljótgerð, „instant“ uppskrift, en ég get svo sannarlega fullyrt að fyrirhöfnin er þess virði -allir voru á einu máli um að þetta væri með betri forréttum sem við höfum boðið upp á.
Krydd & Krásir 