Mikið er sumarið dásamlegur árstími. Tími til að ferðast, liggja í tjaldi/tjaldvagni, ganga á fjöll, veiða í vötnum og ám, njóta útiveru og samveru með fjölskyldu og vinum, rækta kryddjurtir og grænmeti í garðinum, bardúsa við vegagerð og planta trjám, elda góða mat á hinum ýmsu stöðum við mismunandi aðstæður. Ferðast á nýjar og framandi slóðir, en líka á staði sem við þekkjum vel og höfum oft farið áður.
Ferðast með fólki sem manni þykir vænt um og hlakkar til að vakna með á morgnana. Detta úrvinda út af á kvöldin með vel þandar hláturtaugar og auma vöðva eftir hlátrasköll, söng, dans, keppni í stígvélakasti, boðhlaup í hringi og almenn skemmtilegheit langt fram eftir. Vakna úthvíldur, glaður í bragði og halda áfram að næra líkama og sál.
Eitt slíkt ferðalag var um síðustu helgi, þegar við enn eitt sumarið skunduðum með góðum vinum í Reykjadalinn – nánar tiltekið í Víðar rétt við Másvatn þar sem fjölskylda æskuvinkonu minnar á jörð og gamalt eyðibýli sem hefur verið gert upp sem sumarhús fjölskyldunnar.
Um eða upp úr hádegi hvern dag er farið á vatnið til að vitja neta. Ferskur Más-vatnssilungur dreginn á land og netin lögð að nýju. Við skiptumst á að fara á vatnið, stundum eru stelpuferð, stundum strákaferð og ferð með yngstu börnin. Allir taka þátt og yngstu krakkarnir keppast við að læra handtökin við netin og fiskinn. Ýmsar hefðir eru í heiðri hafðar og undanfarin 4 eða 5 ár höfum við hjónin séð um að grilla humarpizzu eitt kvöldið, uppskriftina af henni má finna hér. Önnur skemmtileg hefð er silungaveisla, þá er jafnvel silungur í forrétt og aðalrétt – í ár óskaði ég sérstaklega eftir að möndlu-silungurinn yrði eldaður svo ég gæti tekið myndir og deilt þessari góðu uppskrift hér. Við vorum 19 í mat þetta kvöld – ég endurtók því leikinn þegar heim var komið og minnkaði uppskriftina fyrir 4 – 6 og skráði magn niður miðað við þann fjölda. Salvíusmjörið setur punktinn yfir i-ið og athugið að það er mikilvægt að vera með ferska salvíu, hana er mjög einfalt að rækta í potti úti á palli eða á svölunum – mín er í kryddjurtabeðinu úti á palli, lifir langt fram á haust og hefur tvisvar komið upp aftur að vori.
Meðlætið er einfalt, gott ferskt salat og bakaðir kartöflubátar eða nýjar íslenskar soðnar kartöflur.
SJÁ UPPSKRIFT
Hefðbundið ítalskt basilpestó er ómótstæðilegt. Á þessum árstíma er upplagt að rækta basil í gluggakistum, það er of viðkvæmt til að fara út í íslenskt sumar – en þrífst mjög vel í glugga. Ég man eins og gerst hefði í gær þegar ég fyrst bragðaði ferkst pestó. Það var í fyrstu heimsókn minni til Mílanó og síðan eru liðin mörg ár. Enn er ferskt basil-pestó í miklu uppáhaldi. Ég nota það ekki bara út á pasta, heldur líka sem álegg á brauð, út á góða ítalska grænmetissúpu, á fisk og eins og í kvöld á grillaða papriku – set uppskriftina af henni inn á morgun. Eins og svo oft í uppskriftunum mínum eru hlutföllin ekki heilög og það reyndi svolítið á að þurfa að skrá nákvæmlega niður hlutföll og grömm þegar þetta pestó var útbúið, held að það hafi tekist í þriðju tilraun. Galdurinn felst í góðu hráefni, fersku basil, ekta parmesan osti, góðum furuhnetum og síðast en ekki síst gæða-olífuolíu.
Hér er mynd af basil-plöntunum mínum eða því sem eftir var af þeim þegar búið var að útbúa pestó-ið – gleymdi að taka mynd áður. Myndarplöntur sem gefa mikið af sér – enda dekrað við þær.
Krydd & Krásir 